یه قانون توی طبیعت وجود داره که میگه انسان ها نسبت به زندگی یا امیدوار اند یا نا امید و یا تلفیقی از این دو ! امیدوارها و ناامید ها وضعیت مشخصی دارند اما اونایی که هم امیدوارند و هم نا امید آن هایی هستند که نمی دونن چه جوری زندگی می کنن و همواره سرگردان اند ... تعداد این افراد به طور معمول از دیگران بیشتر است ...! اما ما یه بند به این قانون اصافه می کنیم و می گوییم افرادی هم هستند که نه امیدوارند ، نه ناامید و نه تلفیقی از این دو ! و این معنی ای میان هستی و نیستی پیدا می کند! این افراد برای دیگران "شاید" باشند اما برای خود نیستند...
*این قسمتی از نتایجی بود که من تا به حال به دست آورده ام!
***
یه چیز دیگه این که بعد از 4 ماه دوباره "دفتر روز نوشتم" رو باز کردم و توش نوشتم!
چیزهایی وجود داشت که باعث می شد من چند وقتی ننویسم ! اما این بار با یک دید دیگه شروع کردم و ادامه می دم! و تا نتایجی که می خوام حاصل نشه نوشتن دل نوشته ، شعر و ... تعطیل می شود ! پس زمان به روز کردن این دفتر هم نامشخصه!
راستی از سخنان و نظرات خوبتون کمال تشکر رو دارم.
همین!
تا بعد...